Arapski konj je rasa nastala, shodno imenu, na Arapskom poluostrvu, a sa karakterističnim oblikom glave i visoko nasađenim repom, ovo je jedna od najlakše prepoznatljivih rasa konja u svetu.

Arheološki dokazi konja nalik na savremene arapske koji datiraju od pre 4.500 godina pokazuju da je ovo jedna od najstarijih rasa konja. Tokom godina, arapska rasa konja se raširila po celom svetu, a tome su najviše doprineli ratovi i trgovina kao i ukrštanje sa drugim pasminama radi poboljšavanja određenih osobina među kojima se ističu snažne kosti, brzina, prefinjenost, izdržljivost…

Danas se u skoro svakoj rasi modernog jahaćeg konja mogu naći geni arapskog pretka.

Arapski konji su, što se tiče upotrebe, veoma svestrani. Dominiraju u disciplini daljinjskog jahanja, a danas se takmiče i u mnogim drugim oblastima konjičkih aktivnosti. Spadaju među deset najpopularnijih rasa konja na svetu, a pored Bliskog istoka sreću se u SAD, Kanadi, Velikoj Britaniji, Australiji, Evropi, Južnoj Americi (posebno u Brazilu).

Glava arapskog konja je otmena, oblika klina i širokog čela. Oči velike, izražajne sa dugim trepavicama. Mnogi konji ove rase imaju blagu čeonu izbočinu, koja daje dodatne kapacitete sinusa što je olakšavalo disanje u pustinjskoj klimi. Nuška je mala sa tankim usnama. Nozdrve su tanke, trouglastog oblika, obojene jarko crveno sa velikim kapacitetom širenja. Razmak između očiju i nozdrva je mali. Uši su izrazito uspravne, međusobno udaljene, male i zašiljene kod mužjaka, a nešto duže kod ženki. Vrat je srednje dužine i srednje visoko nasađen. Sapi su ravne, često horizontalne sa visoko nasađenim repom. Prema standardu rase konjičke federacije Sjedinjenih Američkih Država, arapski konji su visine 145 do 155 cm sa povremenim varijacijama ispod ili iznad ovih vrednosti. To znači da su svi arapski konji, bez obzira na veličinu, klasifikovani kao „konji“ iako je 147 cm tradicionalna granična visina između konja i ponija. Ovi konji dostižu telesnu masu od 400-450 kg.

Najčešći mit je da araski konji nisu jaki iz razloga što su mali i prefinjeni. Međutim, oni imaju veću gustinu kostiju od drugih rasa, kratke metakarpalne i metatarzalne kosti, čvrste noge i kratka, široka leđa, što im daje snagu koja se može porediti sa mnogim višim rasama. Dakle, čak i manji arapski konj može da nosi teškog jahača.

Vekovima, arapski konj je živeo u pustinjama u tesnoj vezi sa ljudima. Za sklonište i zaštitu od krađe, cenjene ratne kobile su ponekad čuvane u šatoru svog vlasnika, u blizini dece i svakodnevnog života. Samo konjima sa prirodno dobrom naravi je bilo dozvoljeno da se razmnožavaju, što je rezultiralo da danas imaju dobar temperament.

Izvor: veterina.info

Foto: Pixabay, Wikipedia