S obzirom na to da je malina od svih jagodastih vrsta voća najveći potrošač hranljivih elemenata iz zemljišta, za njeno uspešno gajenje i profitabilno plodonošenje neophodne su velike količine organske mase u zemljištu, odnosno velike količine hranljivih elemenata za obnovu žbunova, sazrevanje plodova, obilje roda na starim žbunovima i razvoj velikog broja novih izdanaka.

Malina u rodu najviše koristi kalijum, zatim azot pa fosfor. Prema nekom ispitivanjima, za optimalnu ishranu maline neophodno je 50-70 kg/ha azota, 100-150 kg/ ha P2O5 i 150-200 kg/ha K2O.

Proizvođači u svojim malinjacima često prekomerno dodaju azot, što se manifestuje kroz preterano bujan porast izdanaka, neblagovremeno odrvenjavanje izdanaka pred zimu, slabije diferenciranje cvetnih pupoljaka, veću osetljivost na mrazeve, bolesti i drugo.

Prema načinu primene i vrsti đubriva, đubrenje rodnih zasada maline može se izvoditi kroz osnovno đubrenje, prihranjivanje i đubrenje folijarnim đubrivima.

Osnovno đubrenje izvodi se u kasnu jesen ili u rano proleće pre kretanja vegetacije. Za ovu namenu trebalo bi svake godine upotrebiti 15-20 t/ha zgorelog stajnjaka i kompleksnog mineralnog đubriva NPK i to u količini 500-1.000 kg/ha, zavisno od plodnosti zemljišta, rasturenog stajnjaka i samog sistema gajenja. Obe vrste đubriva trebalo bi rasturati zajedno, pred jesenju ili prolećnu dublju obradu duž redova, širine oko 1 m.

Prihranjivanje se obavlja azotnim đubrivima i to obično u tri navrata:

– prvo u proleće – pred kretanje vegetacije
– drugo početkom cvetanja
– treće pred početak berbe

Ukupne količine azotnih đubriva u ova tri roka trebalo bi da iznose 300-400 kg/ha.

Folijarnim, kao dopunskim đubrenjem, može se brzo delovati tokom vegetacije na povećanju makroelemenata, kao i potrebnih mikroelemenata. Malinari ga obično izvode u dva ili tri navrata – istovremeno sa tretiranjem zasada protiv bolesti i štetočina.

Izvor: dipl. inž. Silvija Hodžić, PSSS Novi Pazar

Foto: Pixabay