Vrlo rodna, julija je srednje rana sorta breskve koja daje kvalitetne plodove.

Stvorena je ukrštanjem sorti redheven (Redhaven) i kolins (Collins) 1970. godine. Za sortu je priznata 1986. godine. Selekcionari su bili dr Dobrivoje Ogašanović i dr S. A. Paunović.

Stablo je srednjebujno. Kruna je okruglasta. Skeletne grane su jake sa širokim uglom grananja. Rađa na vitim i mešovitim rodnim grančicama. Cvetni pupoljci se nalaze na celoj dužini grančica. Na bujnim prevremenim grančicama cvetni pupoljci se javljaju tek iznad treće do pete internodije. List je srednje veličine, nazubljen, tamnozelene boje, sa izraženim žlezdama. Cvet je relativno sitan, zvonast, sa crvenkastopurpurnim uzanim laticama. Cvet je normalne građe.

Samooplodna je sorta koja rađa obilno i redovno. Zbog obilnog zametanja, obavezno je proređivanje plodova kako bi se postigla dobra krupnoća.

Julija je osetljiva na kovrdžavost lista (Taphrina deformans). Otporna na Monilinia sp.

Plod je sitan, 110 – 120 g, visine 59,6 mm, širine 58,0 mm i debljine 56,8 mm, ovalnookruglastog oblika. Pokožica tanka, prekrivena finim maljama. Osnovna boja ploda je žuta, a dopunska crvena pokriva 50-60% površine ploda. Meso je čvrsto, sočno, fine strukture, žute boje, slatko-nakiselog, odličnog ukusa. Šav je dobro izražen i plod deli najčešće na dva asimetrična dela. Bradavica je slabo izražena. Koštica je srednje krupnoće (6,5-8,0 g), visine 38,6 mm, širine 25,2 mm i debljine 17,6 mm. U punoj zrelosti se odvaja od mesa, ne puca.

Sazreva srednjerano, krajem prve dekade jula, odnosno 5-6 dana posle sorte springold (Springold).

Preporučuje se za gajenje na okućnicama i u plantažnim zasadima.

Izvor: Institut za voćarstvo

Foto: Institut za voćarstvo