Krečno leglo je oboljenje čiji je izazivač gljivica Ascosphera apis koja dovodi do uginuća legla radilica i trutova. Bolest na leglo prenose pčele hraniteljke, a može biti zaražena i matica.

Ascosphera apis je heterotalična gljivica, odnosno, ima sposobnost da stvara i muške i ženske micelije, koje formiraju anteridije i oogonije, a spajanjem polova stvaraju se fruktifikacioni organi u vidu okruglih cista koje sadrže spore. Spore su neverovatno vitalne i otporne na dejstvo pare sumpor-dioksida, ali i formaldehida. U mumificiranim leševima larvi one ostaju „žive“ i posle 15 godina, a bilo je slučajeva da su istraživači nailazili na spore koje su zadržale vitalnost i posle 38 godina, i razvijale se potpuno normalno u pogodnim mikroklimatskim uslovima.

Nekoliko je bitnih faktora koji pogoduju pojavi krečnog legla:

– slaba društva koja nemaju dovoljno pčela da pokriju leglo i koja su imunološki i biološki veoma podložna pojavi krečnog legla
– gladna društva
– prekomerna vlaga u košnici i na pčelinjaku
– pojava čestih kiša

Spore se prenose iz košnice u košnicu i mogu da zaraze i zdrava društva i to preko meda, polena, propolisa…

Najvažnija mera u borbi protiv krečnog legla jeste držanje jakih društava na pčelinjaku, izbacivanje iz upotrebe zaraženih okvira i prebacivanje nezaraženih okvira u novu, čistu i dezinfikovanu košnicu.

Da se ova bolest ne bi pojavila, potrebno je preduzeti određene mere:

– držati jaka pčelinja društva na suvom mestu, izbegavati doline bez promaje, a košnice stavljati na oko 30 cm iznad zemlje
– ne spajati društva u kojima ima krečnog legla, niti iz takvih društava uzimati materijal za matičnjake i uzgoj matica
– održavati čistoću na pčelinjaku
– izvršiti zamenu starih matica novim selekcionisanim
– zameniti i pretopiti sve okvire sa krečnim leglom
– dodavati sirup (0,2-0,3 l) bolesnim društvima sa dodatkom aditiva za jačanje organizma pčele (vitamin C, Bevipleks). U šećerni sirup može da se ubace i mikostatici Nistadin i Askodin.