Prinosi izvesnih vrsta poljoprivrednih biljaka u znatnoj meri zavise od otpornosti prema niskim temperaturama, kojima su biljke izložene tokom vegetacijonog perioda.

Sorte otporne prema hladnoći su one koje uprkos niskim temperaturama, kojima su bile izložene izvesno vreme, nisu uopšte oštećene ili su oštećenja neznatna, tako da se postiže zadovoljavajući prinos.

Otpornost na niske temperature strnih žita ide ovim redom: raž, pšenica, tritikale, durum , ječam, ovas.

Ozimoj pšenici kao najvažnijem usevu jesenje setve posvećuje se posebna pažnja. Različite sorte su različito otporne na niske temperature, ali isto tako iste sorte su različito otporne u zavisnosti od toga u kom periodu jeseni, zime ili proleća deluju niske temperature. Biljke pšenice su sposobne da zimi bez snega, uz minimalna oštećenja lisne mase, izdrže temperature od -18 do -20 stepeni, a u proleće kasne mrazeve od -8 do -10 stepeni mogu da dovedu do uginuća biljaka.

Ječam slabije podnosi niske temperature od pšenice. Golomrazice od -10 do -12 stepeni, pogotovo ako se pojave pri kraju zime, nanose velike štete biljkama. Kasni prolećni mrazevi s temperaturama od -1 do -2 stepena uništavaju prašnike i plodnik. Biljke jarog ječma mogu podneti mrazeve od -4 do -5 stepeni, a ponekad i do -8 stepeni bez većih šteta na mladim biljkama.

Otpornost prema niskim temperaturama predstavlja osobinu svojstvenu određenoj sorti pšenice koja nije konstantna i biljke je stiču u procesu pripreme za zimu, odnosno u toku kaljenja. Ukoliko je duži prelaz od visokih jesenjih temperatura prema niskim zimskim, utoliko su ove temperature optimalnije za kaljenje.

Izvor: dipl. inž. Zoran Milosavljević, PSSS Kosovska Mitrovica

Foto: Pixabay