Kultiviranje kukuruza je jedna od najznačajnijih mera nege ove ratarske kulture kojom se postiže aeracija zemljišta, kad je sadržaj vlage u zemljištu visok, a istovremeno se čuva potrebna količina vlage jer se ovim putem sprečava prekomereno isparavanje.

Takođe, ovom merom se u slučaju velike količine padavina vrši razbijanje pokorice čije formiranje može negativno da utiče na razvoj biljaka. Međurednom obradom zemljišta u usevu kukuruza vrši se istovremeno suzbijanje korova i provetravanje tla, a to bitno utiče i na mineralizaciju organske materije u zemljištu. Prilikom izvođenja međurednog kultiviranja potrebno je odrediti zaštitnu zonu, odnosno ostaviti desetak centimetara s obe strane reda neobrađeno, pri tome ta zona kod kukuruza u ranijim fazama trebalo bi da bude uža, a u kasnijim šira.

Prvo međuredno kultiviranje kod kukuruza se obavlja kad kukuruz bude u fazi 3 do 5 listova, naredna kultiviranja (drugo i treće) trebalo bi vršiti do sklapanja redova, odnosno dok je moguće normalno kretanje traktora kroz usev. Dubina kultiviranja zavisi od faze razvića kukuruza i inteziteta zakorovljenosti. Prvo kultiviranje se obavlja na 10 do 12 cm, drugo na 6 do 8 cm i treće na 5 do 6 cm dubine. Broj kultiviranja zavisi od faze razvića i količine padavina, odnosno, usev bi trebalo kultivirati posle svake obilnije kiše. Za kultiviranje je bitna i brzina kretanja traktora, tako da je u ranijim fazama razvića useva brzina sporija, a u kasnijim fazama brzina kretanja veća.

Izvor: dipl. inž. Milanka Miladinović, PSSS Jagodina

Foto: Pixabay