Voćarstvo bez posrednika može doneti bolju zaradu proizvođačima

91

Nekada su se u Šumadiji najviše gajila šljiva, po čemu je ovaj region i bio prepoznatljiv. Međutim, poslednjih godina proizvodnja jabuke polako potiskuje šljivu.

I pored toga intenzivna voćarska proizvodnja i podizanje savremenih voćnjaka dovelo je do toga da voće iz Šumadije postane konkurentno na inostranom tržištu ali i da više od 90% proizvodnje zadovoljava standarde prve klase.

U selu Balosave kod Knića već 10 godina porodica Nikolić bavi se intenzivnom voćarskom proizvodnjom. Na skoro 12 hektara gaje jabuke, nektarine i borovnice. Nemanja Nikolić objašnjava da su prošle godine prvi put, sami bez posrednika uspešno izvezli voće na zahtevno rusko tržište i da je primetna isplativost kada proizvodite voće prve klase.

– Što se tiče jabuke, tu imamo već neki kapacitet. Kod zlatnog delišesa to je nekih 80 tona godišnje u zavisnosti od godine do godine, sa 90% i više prve klase. Što se tiče greni smita, slobodno mogu da kažem da prelazimo i 100 tona. Bilo kakvo odustajanje i minimalnog odstupanja od kvaliteta se automatski odražava na prihod i na zaradu i to je pogotovu izraženo u voćarstvu. Ako bilo ko ko se bavi time ide na proizvodnju prve klase manju od 85% pa i 90% iskreno, iz našeg iskustva, to nije rentabilno i nije isplativo. Mi idemo na 90% i više prve klase na svim kulturama koje imamo – kaže za RTV Nemanja Nikolić, voćar iz „Gruža agrara“ u selu Balosave, opština Knić.

Moderne voćnjake karakteriše gusta sadnja sa obezbeđenim sistemom zalivanja, ali i protivgradne mreže koje ne štite samo od grada već i od jakog sunca. U Srbiji su najviše zastupljene sorte jabuka, greni smit, zlatni delišes, crveni delišes, gala i ajdared.

– Mi smo od 2006. godine krenuli sa inteziviranjem proizvodnje jabuke. Uglavnom su primenjena iskustva iz Italije, Nemačke i Holandije. To je sličan sistem gajenja koji podrazumeva gustu sadnju sa nekih 4000 pa i četiri i po hiljade stabala po hektaru, sa vrlo interesantnim sortama koje inostrani kupci prihvataju. U periodu od 2000. do 2005. godine prosečna godišnja proizvodnja je iznosila negde oko 170.000 tona, a sada je na nivou od oko 450.000 sa tendencijom daljeg povećanja tako da je ta proizvodnja utrostručena faktički u nekih 15, 16 godina – potvrdio je Dragan Radivojević, profesor na Poljoprivrednom fakultetu u Zemunu.

Knić je pravi primer poljoprivredne opštine koja ima 36 sela i oko 4.000 registrovanih domaćinstava. Proizvodnja u ovoj opštini većinom je okrenuta ka izvozu.

– Sve su uradili u ovoj opštini, sve aspekte poljoprivrede i osnivanje zadruga i kooperativnih centara i imaju saradnju sa poljoprivrednom stručnom službom, dobru lokalnu samoupravu i saradnju sa ministarstvom i ovde su poljoprivrednici koji prate subvencije i mere kako ministarstva poljoprivrede tako i lokalne subvencije. Mislim da je veoma dobro da su sve grane u poljoprivredi objedinili i napravili jednu jaku poljoprivrednu opštinu, a to je dovelo do toga da imaju mnogo jake poljoprivrednike koji su sada postali i ozbiljni privrednici – kaže za RTV Aleksandar Bogićević, pomoćnim ministra poljoprivrede za ruralni razvoj.

Upravo je porodica Nikolić sa svojom voćarskom proizvodnjom u okviru firme „Gruža agrar“ vodeći izvoznik u opštini Knić, a uvođenjem novih tehnologija više od 90% njihovog voća je prve klase što je glavni uslov za izvoz na zahtevno inostrano tržište.

Izvor: RTV

Foto: Unsplash


reklama