Broj insekata na planeti svakih 10 godina smanjuje se za 10 do 20 odsto, što je zastrašujući podatak, a posebno su ugrožene pčele.
Od 1990. do 2015. godine broj divljih/solitarnih pčela u svetu je smanjen za četvrtinu, pokazali su podaci organizacije GBIF, globalne mreže koja prikuplja podatke o raznolikosti flore i faune na Zemlji.
Podaci su prikupljani iz muzeja i sa univerziteta, te zahvaljujući istraživačima-amaterima.
To ne znači da su određene vrste pčela praktično izumrle, već su postale toliko retke da ih je gotovo nemoguće proučavati u prirodi, prenosi list “Gardijan”.
Zahvaljujući saradnji sa istraživačima-amaterima i mogućnosti razmene podataka, naučnici su prikupili veći broj informacija i zaključili da se broj vrsta divljih pčela smanjuje.
– Nije reč o kataklizmi, ali ne možemo biti zadovoljni stanjem u kome su pčele sada – ističe glavni autor studije Eduardo Zatara, biolog sa argentinskog državnog univerziteta i član argentinskog Nacionalnog saveta za tehnička istraživanja.
Studija sprovedena tokom 2020. godine u SAD ukazuje na ozbiljan problem – nedostatak pčela na poljoprivrednim područjima ograničava dostupnost određenih vrsta useva.
Stručnjaci upozoravaju da je britanska vlada, kao i francuska, nedavno dopustila poljoprivrednicima da koriste neonikotinoide pri uzgoju šećerne repe, uprkos tome što je reč o pesticidu koji ubija pčele, od kojih je dobijanje meda zapravo mnogo manja blagodet za čovečanstvo nego što je njihova osnovna uloga – oprašivanje. U EU je korištenje neonikotinoida zabranjeno 2018. godine, ali se stalno nalaze izgovori da se ta zabrana zaobiđe.
Ali, nije samo problem u pesticidima, već generalno u čovekovom (ne)shvatanju celovitosti biosfere.
Evropska komisija zadužena za insekte detektovala je 17 uzroka nestajanja pčela. Pored globalnog zagrevanja, nedostatka polena, monokultura i uticaja pesticida, veliki faktrori su i virusi i bolesti kod pčela koje je posredno izazvao čovek, upozorio je sa jednog skupa pre godinu dana dr Mića Mladenović, profesor pčelarstva na Poljoprivrednom fakultetu u Beogradu.
– Mi imamo situaciju da su pčele ponekad izložene jednoličnom polenu, recimo kada idu na oprašivanje samo jabuke ili nekih drugih voćarskih kultura, ali tu nema korova koje suzbijamo na sve moguće načine. Međutim, korovski polen je i te kako značajan da obezbedi raznovrsnost hranljivih materija koji je neophodan za imunitet pčele – upozorio je dr Mladenović.
Najnovija studija, objavljena u časopisu „Jedna Zemlja”, analizirala je podatke o 20.000 vrsta pčela iz celog sveta, prikupljane tokom tri veka. Istraživanjem je uočeno da pad broja pčela nije jednak kod svih vrsta i da nije ravnomerno raspoređen.
Naučnici su otkrili da je broj pčela iz familije Halictidae (druge po brojnosti u svetu) od 1990. manji za 17 odsto, dok se broj pčela iz familije Melittidae smanjio za više od 41 odsto. Vrste iz familije Melittidae bile su i ostale među najmalobrojnijim – oko 200 vrsta svrstanih u tri podfamilije.
Stručnjaci upozoravaju da nedostatak relevantnih podataka o padu broja insekata u tropskim delovima planete onemogućava razumevanje razloga smanjenja broja pčela u svetu. Relevantni podaci odnose se samo na Severnu Ameriku i Evropu.
Izvor: 24sedam.rs
Foto: Pixabay